درباره ی این سوال می توان گفت که قرآن کتاب آسمانی و مورد اتفاق همه ی مسلمین است و اگر در این کتاب ادله ای در اثبات امامت و رهبری ائمه ی معصومین(ع) موجود باشد، دیگر جای اختلافی باقی نمی ماند و اگر بعد از اثبات این امر در قرآن، باز هم گروهی آن را انکار کنند، به راه باطل رفته اند و کسانی که راه باطل را تبعیت کنند هرگز یاوری نخواهند یافت.

1- آیه ی تطهیر : «انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا ».
(احزاب 33/33)
« همانا خداوند می خواهد هرگونه رجس و پلیدی را از شما اهل بیت ببرد و شما را کاملا پاک سازد».

2- آیه ی مباهله : «فقل تعالوا ندع ابنائنا و ابنائکم و نسائنا و نسائکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علی الکاذبین».
(آل عمران 3/61)
« پس بگو بیایید، ما فرزندانمان را و شما فرزندانتان را، ما زنانمان را و شما زنانتان را، ما نفس هایمان را و شما نفس هایتان را فرا خوانیم تا با هم مباهله کنیم پس لعنت خدا را بر دروغ گویان قرار دهیم.

3- « واعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا ».
(آل عمران 3/103)
« به ریسمان الهی چنگ بزنید و پراکنده نشوید».
ثعلبی در تفسیر کبیر با سند از ابان بن تغلب از امام صادق(ع) نقل کرده است که مراد از حبل الله در آیه ی بالا ماهستیم. ابن حجر این آیات را از آیاتی شمرده است که در مورد آنان نازل شده و این آیه پنجمی است که در فصل اول باب 11 کتاب صواعق آورده است و در تفسیر آن ، مطلب بالا را از تفسیر ثعلبی آورده است .

4- « و کونوا مع الصادقین »
(توبه 9/119)
« و با راستگویان باشید»
مراد از صادقین ، پیامبر(ص) و ائمه(ع) هستند.

 5- « و ان هذا صراطی مستقیما فاتبعوه و لاتتبعواالسبل فتفرق بکم عن سبیله »
(انعام 6/153)
« این راه راست من است ، پس از آن تبعیت کنید واز راه های پراکنده نروید که از راه خدا دور می شوید ».
امام باقر(ع) و امام صادق(ع) همواره می فرمودند:«منظور از صراط مستقیم، امام راستین است و مراد از سبل ، ائمه ی ضلال و پیشوایان گمراه هستند که شمارا از راه خدا دور می دارند و ما راه خدا هستیم.»

آیات بسیار دیگری نیز در اثبات این امر وجود دارد که به علت رعایت اختصار، از ذکر آنان صرف نظر می شود.

شادی روح خادم سیدالشهداء کربلایی حاج حسن بهزادنسب صلواتفدائی حضرت مهدی (عج) در چهارشنبه چهارم آبان ۱۳۹۰ ساعت 11:6 موضوع | لینک ثابت